กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 164 นั่วเป่าฟังสัตว์น้อยใหญ่พูดไม่ได้แล้ว
“ปล่อยพี่ชายโจวโจวทันทีนะ!”
นั่วเป่ายืนอยู่หน้าโลงทองแดง ฝ่ามือถูกหมุดดำทิ่มแทงจนเลือดยดลงมาทีละหยด
บุรุษอาภรณ์ดำบีบคอหลู่เฉินโจว นิ้วทั้งห้าบีบแน่นขึ้นเรื่อยๆ
“ถอนหมุดออก แล้วข้าจะปล่อยมัน”
ใบหน้าของลู่เฉินโจวซีดขาว เอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก “อย่าถอน”
“นั่วเป่าอย่าไปฟังมัน”
“เช่นนั้นเจ้าจะฟังผู้ใด” บุรุษอาภรณ์ดำแค่นหัวเราะ “ฟังคนที่กำลังจะสิ้นลมรึ”
เสิ่นหลานจือเงื้อดาบพุ่งเข้าใส่ “เจ้าปล่อยลูกชายข้าเสีย!”
บุรุษอาภรณ์ดำสะบัดแขนเสื้อ ปราณทมิฬกระแทกเข้าที่อกนาง