กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 161 ยามค่ำคืนในสุสานหลวงมีเสียงร่ำไห้
“ตรงนั้นมีคนกำลังเคาะประตูแล้วเจ้าค่ะ”
นั่วเป่าสิ้นเสียงลง ฮ่องเต้พลันลุกขึ้นยืนอย่างฉับพลัน
“ปิดล้อมสุสานหลวง!”
“ฝ่าบาท ค่ำคืนนี้สุสานหลวงมีทหารพิทักษ์ 300 นายแต่แรก เหตุใดจึงมีผู้ใดบุกรุกเข้ามาได้ขอรับ” รัฐมนตรีเฒ่าผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว
อีกาดำหมอบอยู่ในอ้อมอกของนั่วเป่า ปีกของมันสั่นระริกไม่หยุด
“กา! กา กา!”
นั่วเป่ายกมือปิดหู ใบหน้าเล็กย่นยู่เข้าหากัน
“มันบอกว่าไม่ใช่มีคนเคาะประตู แต่เป็นศิลากำลังร้องไห้เจ้าค่ะ”
สีพระพักตร์ของฮ่องเต้หมองหม่นลง “ราชครู สุสานหลวงมีสิ่งใดผิดปกติหรือไม่”