กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 162 สิงโตศิลาคืนชีวิน
“ผู้ใดพูดอยู่”
เจียงชิงซานปกป้องนั่วเป่าไว้ด้านหลัง สายธนูน้าวขึ้นจนงอโค้งเต็มที่แล้ว
หมอกทมิฬด้านในประตูสุสานม้วนตัวปั่นป่วนอยู่ชั่วครู่ ทว่ากลับไร้คนเดินออกมา
มีเพียงดวงไฟผีสีน้ำเงินดวงหนึ่ง ลอยเอื่อยๆ มาจนถึงสุดปลายบันไดศิลา
นั่วเป่าจ้องมองดวงไฟดวงนั้น เอ่ยเสียงเบา “มันไม่ใช่คนเจ้าค่ะ”
ราชครูเอ่ยเสียงเข้ม “เป็นตะเกียงชักดวงจิตที่ควบแน่นจากปราณค่ายกล”
ฉินปู้กุยส่งเสียงจิ๊ปากครั้งหนึ่ง “ในสุสานหลวงกระทั่งไฟยังกลายเป็นปีศาจได้ สถานที่แห่งนี้ซวยชะมัด”
สิงโตศิลาหันหน้ากลับมาคำรามขู่ใส่นั่วเป่า
นั่วเป่ารีบเอ่ย “สิงโตศิลาบอกว่า ไม่ให้ปล่อยให้ไฟเข้าไปเจ้าค่ะ ไฟจะพาคุณปู่มังกรไป”