กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 160 ตะกร้าของนั่วเป่าไม่ใช่คลังสมบัติชาติ
“ริบถุงภูผาน้อยหรือขอรับ”
นั่วเป่าตระกองกอดตะกร้าไม้ไผ่ของตนไว้แน่น ใบหน้าน้อย ๆ ขมวดยุ่งขึ้นมาทันใด
“เหตุใดต้องเอาตะกร้าของนั่วเป่าไปด้วยเล่า”
องค์ชายสองประทับยืนอยู่กลางโถงใหญ่น้ำเสียงอ่อนโยน ทว่าสายตากลับเย็นชา
“หนัวหนัว นี่มิใช่ตะกร้าไม้ไผ่ธรรมดา เจ้าอายุยังเยาว์นัก มิอาจดูแลรักษาอุปกรณ์มงคลอันสำคัญยิ่งเพียงนี้ได้ ส่งมอบให้ราชครู ก็เพื่อคุ้มครองเจ้า และเพื่อต้าเยว่เช่นกัน”
“คุ้มครองนั่วเป่า แล้วต้องมาแย่งของของนั่วเป่าหรือขอรับ”
“มิใช่แย่งชิง เป็นการดูแลรักษาแทนต่างหาก”
นั่วเป่าถอยหลังไปก้าวหนึ่ง “เช่นนั้นวันหน้าเอากลับคืนมาได้หรือไม่เจ้าคะ”
องค์ชายสองแย้มยิ้มบาง “รอเจ้าเติบใหญ่ ย่อมจะคืนให้เจ้าแน่นอน”