กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 151 ฝูงม้าป่าตีตีฝ่าค่ายกลศัตรู
“ทุกคนถอยไปให้หมด!”
เจียงชิงซานน้าวคันศรพุ่งเป้าไปที่ปากเขา พลางพลิกตัวลงจากหลังม้าพลางแผดเสียงเหลียง
ชั่วครู่ต่อมา เสียงย่ำกีบม้าถี่กระชั้นดังก้องออกมาจากหมอกทมิฬ
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
ผืนพสุธาสั่นสะเทือนคล้ายถูกสิ่งใดเข้าชน เศษหินบนหน้าผาร่วงกราวลงมาไม่ขาดสาย
โจวเถี่ยจู้สีหน้าแปรเปลี่ยน “ไม่ใช่สัตว์ป่า แต่เป็นทหารม้า!”
“ไม่ใช่คนขอรับ” นั่วเป่าเกาะขอบหน้าต่างรถ ใบหน้าเล็ก ๆ ซีดขาวอย่างยิ่ง “ม้าม้ากำลังร้องไห้”
เจียงชิงซานหันกลับมา “อะไรนะ?”
“ม้าม้าเยอะแยะไปหมด พวกมันไม่อยากสู้กัน พวกมันบอกว่า คนด้านหน้าเอาไฟมาเผาพวกมัน แถมยังไม่ยอมให้พวกมันกินหญ้าหญ้า”