กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 146 ช่วยคนก็ต้องตั้งกฎเกณฑ์
“ตู้ม!”
ชั่วขณะที่ปากเขาทางน้ำสายล่างแตกออก ทุกคนต่างได้ยินเสียงนั้น
ราวกับภูเขาใหญ่ถูกผู้ใดฉีกกระชากออกเป็นช่องด้วยกำลัง น้ำท่วมมวลมหึมาพัดพาเอาโคลนและหินพุ่งทะลักออกจากปากเขา ชั่วอึดใจก็เอ่อทะลักเต็มลำน้ำ
“รีบดูเร็ว!”
“น้ำมาแล้ว!”
“คนทางน้ำสายล่างยังไม่รู้เลย!”
ชาวบ้านต่างหวาดกลัวจนหน้าซีดเผือด
โจวว่านเหนียนคว้าแขนเจียงชิงซาน “ชิงซาน พอจะพาคนไปส่งข่าวได้หรือไม่”
“ปากเขาขาดแล้ว ไปทางลำน้ำไม่ได้ขอรับ” เจียงชิงซานหันไปมองนั่วเป่า “ต้องอ้อมไปทางหลังเขา”