กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 147 ผู้อพยพปลอมขโมยน้ำพุวิญญาณ
ผู้อพยพหนีภัยจากทางตอนใต้ทะลักเข้าสู่หมู่บ้านชิงสือ ลานตากธัญพืชเบียดเสียดแออัดยัดเยียดจนมดแมงไม่อาจลอดผ่าน
บางคนอุ้มเด็ก บางคนพยุงคนชรา ทั้งยังมีคนมีบาดแผลเต็มกาย พึ่งเดินได้เพียงสองก้าวก็ล้มพับลงกับพื้น
“ให้คนเจ็บเข้าไปในเพิงก่อน!”
“คนชรากับเด็กอยู่ด้านใน!”
“อย่าเบียด อย่าเบียด!”
โจวว่านเหนียนตะโกนจนลำคอแหบแห้ง ทว่าสถานการณ์ก็ยังคงชุลมุนวุ่นวายไปหมด
นั่วเป่าถูกเสิ่นหลานจือโอบอุ้มไว้ในอ้อมอก ข้างกายมีแต่เสียงร้องไห้ระงม
“ท่านแม่ พวกเขาทั้งหมดหวาดกลัวยิ่งนักเจ้าค่ะ”
“บ้านของพวกเขาไม่เหลือแล้ว” เสิ่นหลานจือตบหลังนางเบา ๆ “ย่อมต้องหวาดกลัวเป็นธรรมดา”