เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 145 อุทกภัยล่วงหน้า
“เร็ว! ทุกคนถอนกำลังขึ้นไปบนเนินเขา!”
ผู้ใหญ่บ้านโจวว่านเหนียนยืนอยู่ที่ตะวันออกทางเข้าหมู่บ้าน ตะโกนร้องจนคอแห้งผาก
ทว่าสายน้ำในแม่น้ำได้เอ่อล้นผ่านนาข้าวแถวแรกมาแล้ว
สายน้ำอันขุ่นมัวม้วนเอา กิ่งไม้ ถังไม้ และคอกสัตว์ โถมเข้าสู่ถนนในหมู่บ้าน บางคนรีบร้อนไปแย่งชิงถุงเสบียง บางคนอุ้มลูกเล็กลูกแดงปีนขึ้นหลังคา คนจำนวนมากกว่ายืนร้องไห้ตะโกนอยู่กับที่ ไม่รู้เลยว่าควรจะวิ่งหนีไปทางใด
“ท่านปู่ผู้ใหญ่บ้าน!”
เสียงของนั่วเป่าดังมาจากปลายทางเดินบนเขา
โจวว่านเหนียนหันขวับไปทันที
เห็นเพียงพยัคฆ์ทมิฬโถมเข้าเป็นตัวแรก ด้านหลังมีฝูงหมาป่าติดตามมา เสิ่นหลานจืออุ้มนั่วเป่า ลู่เฉินโจวประคองเจียงเสี่ยวหม่าน ทั้งสี่คนเปรอะโคลนเต็มตัวพุ่งลงมาจากเนินเขา
“นั่วเป่า!” โจวว่านเหนียนรีบก้าวออกไปต้อนรับ “พวกเจ้ากลับมาเสียที! อุทกภัยจากภูเขาเอ่อล้นขึ้นมาอย่างฉับพลัน น้ำในแม่น้ำข้ามคันกั้นน้ำมาแล้ว!”