กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 144 นั่วเป่าฝันเห็นอุทกภัยใหญ่
“เจ้าเป็นใครหรือ?”
นั่วเป่าย่ำอยู่ในน้ำ น้ำท่วมสูงเลยเข่าของนางไปแล้ว
เด็กหญิงตัวน้อยฝั่งตรงข้ามสวมชุดกระโปรงตัวน้อยสีเขียวใบไม้ บนเรือนผมปักใบไม้ไว้สองใบ นางดูอายุเท่ากับนั่วเป่า แต่กลับสูงกว่านั่วเป่าครึ่งหัว
เด็กหญิงตัวน้อยไม่ได้ตอบ เพียงแต่ตระกองกอดดวงสว่างในอ้อมอกแน่นยิ่งขึ้น
“เจ้าไม่รู้จักข้าหรือ?”
“นั่วเป่าสมควรต้องรู้จักเจ้าหรือ?”
“ข้าก็คือเจ้า”
นั่วเป่าเอียงศีรษะเล็กน้อย “เจ้าคือนั่วเป่า เช่นนั้นนั่วเป่าคือใคร?”
เด็กหญิงตัวน้อยขมวดคิ้ว “เหตุใดเจ้ายังคงโง่เกลาเช่นนี้อีก?”