ตอนที่ 143 หมุดผนึกขุนเขาดอกแรก

ตอนที่ 143 หมุดผนึกขุนเขาดอกแรก

“นี่ไม่ใช่ทะเลสาบใจภูเขา”

เจียงเสี่ยวหม่านหมอบอยู่ข้างรอยแยกมองลงไปข้างล่าง ใบหน้าซีดเผือด “เหตุใดน้ำในทะเลสาบถึงลอยขึ้นไปบนฟ้าได้เล่า”

“มิใช่น้ำในทะเลสาบลอยขึ้นไป แต่ภูเขาถูกปราณชั่วร้ายพลิกกลับต่างหาก” ต้นไม้แห้งเอ่ย “เร็วเข้า หมุดผนึกขุนเขาใกล้จะออกมาแล้ว!”

สิ้นเสียงพูด หมุดเหล็กที่ก้นทะเลสาบก็สั่นสะท้านอย่างฉับพลัน

แครก

รอยแตกร้าวสายหนึ่งแผ่ขยายออกมาจากตัวหมุด

หมอกทมิฬพวยพุ่งขึ้นสู่กลางอากาศราวกับน้ำพุ เพียงพริบตาก็ย้อมต้นไม้รอบข้างจนกลายเป็นสีดำ

เสิ่นหลานจือรั้งตัวนั่วเป่าไว้ “ถอยหลัง!”

เถาวัลย์สีดำเส้นหนึ่งพุ่งพรวดขึ้นมาจากใต้ดิน ทิ่มแทงตรงมายังนั่วเป่า