กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 141 เข้าสู่ภูเขาหมอกทมิฬอีกครั้ง
“นั่วเป่า ไปไม่ได้นะ!”
เสิ่นหลานจือรีบสวมกอดบุตรสาวไว้ น้ำเสียงเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
เงามังกรดำในถุงภูผาน้อยสงบลงโดยสมบูรณ์แล้ว ทว่าแสงสีน้ำเงินกลับพวยพุ่งออกมาเป็นระลอก ตัวอักษรขนาดเล็กที่ลอยอยู่กลางอากาศเหล่านั้น ราวกับเกรงว่าผู้อื่นจะมองไม่เห็น จึงลอยค้างอยู่อย่างมั่นคง ณ ที่ตรงนั้น
ดวงตาค่ายกลที่หก อยู่ที่สุสานหลวง
ราชครูขมวดคิ้วแน่น “สุสานหลวงอยู่ห่างจากที่นี่หลายร้อยลี้ ฝ่าบาทยังคงสลบไสลอยู่ในตำหนักเฉียนชิง เมืองหลวงเองก็ถูกคนขององค์ชายสองจับตาดูอยู่ การออกนอกเมืองในยามนี้ อันตรายยิ่งนัก”
“แต่ท่านลุงฮ่องเต้จะตายนี่นา” นั่วเป่าอุ้มตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก ใบหน้าเล็กๆ แดงก่ำด้วยความร้อนใจ “นั่วเป่าจะไปถอนหมุด”