เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 140 ฮ่องเต้ทรงติดพิษชิงโชคชะตาด้วยเช่นกัน
“มีเพียงนั่วเป่าที่ใส่เข้าไปได้หรือ”
เสิ่นหลานจือรีบตระกองกอดบุตรีไว้แน่น “ไม่ได้เด็ดขาด!”
ราชครูขมวดคิ้ว “ปราณมังกรขององค์ฮองเฮาถูกแปดเปื้อนแล้ว หากไม่ขจัดความแปดเปื้อน เงามืดจะย้อนกลับตามบ่อน้ำวังเข้าสู่เส้นชีพจรปฐพี ถึงเวลานั้นอย่าว่าแต่พระราชวังเลย แม้แต่เมืองหลวงทั้งหมดก็เกิดเรื่องแน่”
“เช่นนั้นก็เอาชีวิตนั่วเป่าไปเสี่ยงไม่ได้!” เจียงชิงซานขวางหน้าสองแม่ลูกไว้ “เปลี่ยนเป็นผู้อื่นแทน”
“เปลี่ยนไม่ได้” ราชครูชี้ไปยังเงาดำกลุ่มนั้น “มันจำได้เพียงกลิ่นอายปราณภูตภูเขา คนอื่นพอเข้าใกล้ก็จะถูกกลืนกิน”
ฮองเฮาเงยหน้าขึ้นอย่างอ่อนแรง “เด็กน้อย หากเจ้าไม่ยินยอม ก็ไม่มีผู้ใดบังคับเจ้า”
นั่วเป่ามองนาง แล้วมองอ่างทองแดงอีกครั้ง
เงามืดหดตัวเป็นก้อนเล็ก ๆ กลางอากาศ สั่นสะท้านสั่นกลัวขณะลอยเข้ามาหานาง
“มันไม่อรหันต์มังกรเลวร้ายนะ” นั่วเป่าเอ่ยเสียงเบา “ในท้องมันมีของสกปรกอยู่ ทรมานจัง”