กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 122 ยายพี่สาวลูกพี่ลูกน้องกำมะลอยื่นมือถึงหมู่บ้าน นั่วเป่าโมโหจัดแล้ว
“ไปที่ข้างบ่อน้ำ!”
น้ำเสียงกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินเพิ่งสิ้นลง พยัคฆ์ทมิฬก็โถมทะยานออกไปแล้ว
หญิงชราสองคนตกใจจนทรุดลงกับพื้น ตะเกียกตะกายหดตัวเข้าหาโคนกำแพง
“เสือ! มีเสือ!”
ฉินปู้กุยเตะหีบออกไปหนึ่งทีแล้วด่า “ร้องส่งเสียงอะไรกัน ตอนพวกเจ้าขนศิลาค่ายกล เหตุใดไม่ร้องว่ามีผลกรรมตามสนองเล่า”
หญิงชราตัวสั่นสะท้าน “ข้ารับใช้ไม่ทราบขอรับ! ข้ารับใช้เพียงรับคำสั่งคุณหนูสองให้ขนของเท่านั้น!”
เสิ่นหลานจือกล่าวเสียงเย็น “คุณหนูสอง? เสิ่นเป่าจูก็คู่ควรหรือ”
สีหน้าหญิงชราขาวซีด รวบปากลงทันที
นั่วเป่าถูกเจียงชิงซานอุ้มเร่งรีบไปยังเรือนใน มือเล็ก ๆ กุมสาบเสื้อท่านพ่อไว้แน่น