เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 121 พยัคฆ์ทมิฬเข้าเมือง คนชั่ว ขาอ่อนแรงแล้ว
“เรือนของเสิ่นเป่าจูหรือ”
ใบหน้าของเสิ่นหลานจือพลันเย็นชาลงทันใด
นั่วเป่าอุ้มนกกระจอก มือน้อย ๆ กำแน่น “นกกระจอกบอกว่า พี่ชายพี่สาวหกคนเจ็บอีกแล้ว ศิลาค่ายกลอยู่ในเรือนเรือนของพี่สาวลูกพี่ลูกน้องตัวปลอม หน้ากากชั่วกำลังหัวเราะ”
ราชครูเปลี่ยนสีหน้าทันที “ประวิงเวลาไม่ได้ พอศิลาค่ายกลเคลื่อน ค่ายกลยืมโชคเจ็ดกุมารก็จะเชื่อมต่ออีกครั้ง เด็ก ๆ ที่ช่วยให้ตื่นขึ้นมาก่อนหน้านี้ก็อาจจะหมดสติไปอีก”
กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินกดด้ามดาบแน่น “กลับเมืองหลวง”
เสิ่นหลานจือกล่าวทันที “ข้าก็จะไปเช่นกัน”
เจียงชิงซานเพิ่งกลับมาจากทางคลังอำเภอ บนร่างกายยังติดเถ้าควัน พอได้ยินคำนี้ สายตาพลันเคร่งขรึมจนน่ากลัว “จับจดหมายของเสิ่นเป่าจูได้แล้วหรือ”