เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 123 หนึ่งหมู่ที่ร้างเก็บเกี่ยวได้สิบต้าน องค์ฮ่องเต้ถึงกับตื่นตกตะลึง
“ป้าฮองเฮาเป็นลมหรือเจ้าคะ”
นั่วเป่าไม่เอาทอฟฟี่ในมือแล้ว ร้อนใจจนลื่นไถลลงมาจากอ้อมอกของเจียงชิงซาน
“ท่านพ่อ เร็วเข้า นั่วเป่าจะไปช่วยป้าฮองเฮา”
เสิ่นหลานจือรีบประคองนางไว้ “ช้าหน่อย ลูกเพิ่งชำระล้างศิลาค่ายกล ห้ามหกล้มเด็ดขาด”
ขันทีรับใช้คุกเข่าบนพื้น เหงื่อตกผุดซึม “เจ้าเมืองน้อย ท่านกั๋วกง พระองค์ฮองเฮาทรงเจ็บพระอุระกะทันหัน หมอหลวงหมดปัญญาแก้ไข ฮ่องเต้ตรัสว่ามีเพียงเจ้าเมืองน้อยเท่านั้นที่ช่วยได้ขอรับ”
ราชครูเอ่ยเสียงเบา “เมื่อครู่ศิลาค่ายกลถูกกระตุ้น ปราณหงส์ของฮองเฮาจึงถูกสะเทือน ทางด้านเสิ่นเป่าจูไม่ใช่ดวงตาค่ายกลหลัก เป็นเพียงชนวนชักนำ”
กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินสีหน้าคล้ำมืดจนแทบหยดเป็นน้ำ “จวนองค์ชายสองกล้าลงมือกับฮองเฮา นี่คือสัญญาณก่อรัฐประหารยึดอำนาจ”