ตอนที่ 118 ชั่วพริบตาเดียวก็กลับถึงหมู่บ้าน ทำเอาคนทั้งหมู่บ้านตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

ตอนที่ 118 ชั่วพริบตาเดียวก็กลับถึงหมู่บ้าน ทำเอาคนทั้งหมู่บ้านตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

คนทุกคนบนคันนาต่างตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

ครู่ก่อน พวกเขายังคงตีท่อนไม้ตีท่อนเหล็กไล่ตั๊กแตนกันอย่างสุดชีวิต ชั่วครู่ถัดมา ครอบครัวของนั่วเป่าก็โผล่ออกมาจากแสงสีเขียวเสียแล้ว

โจวว่านเหนียนถูตาไปมา “ข้าร้อนใจจนตาฝ้าฟางไปแล้วหรือไร เหตุใดนั่วเป่าถึงกระโดดออกมาจากแสงได้เล่า”

โจวอาผอตบแขนเขาไปทีหนึ่ง “สนใจทำไมว่านางมาอย่างไร นั่วเป่ากลับมาแล้ว หมู่บ้านเราก็มีทางรอดแล้ว!”

เจียงชิงซานวางนั่วเป่าลงบนคันนา หันไปมองฝูงตั๊กแตนที่มืดฟ้ามัวดิน สีหน้ามืดมนน่ากลัวยิ่งนัก

“ฆ้องเล่า คบเพลิงเล่า ขุดร่องน้ำแล้วหรือยัง”

ผู้ใหญ่บ้านรีบตั้งสติได้ “ขุดแล้ว ทำตามที่นั่วเป่าบ้านเจ้าเคยบอกไว้ ริมนาล้วนเว้นร่องน้ำไว้หมดแล้ว แต่แมลงพวกนี้มันมากเกินไป!”

ฉินปู้กุยสะพายกล่องยากระโดดลงมา เท้าข้างหนึ่งย่างก้าวลงไปในโคลน แทบจะลื่นไถลหกล้ม

“โอ๊ย เอวของเฒ่าชราผู้นี้ ใครก็ได้มาช่วยพยุงที!”