กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 104 ยายเลี้ยงร้องไห้เหมือนเล่นงิ้ว นั่วเป่าได้กลิ่นร้าย
ประตูใหญ่จวนเจิ้นกั๋วกงเปิดออกกว้าง
ขับไล่บ่าวรับใช้คุกเข่าลงเต็มพื้น ณ หน้าประตู
ซูซื่อสวมชุดเรียบหรู ขอบตารอบข้างแดงระเรื่อยืนอยู่ภายในประตู พลันเห็นเสิ่นหลานจือจากระยะไกล น้ำตาก็ร่วงกราวลงมาทันใด
“หลานจือ!”
นางร้องไห้พุ่งโถมเข้ามา
“ลูกของข้า! ในที่สุดเจ้าก็กลับมาเสียที! หลายปีมานี้แม่คิดถึงเจ้าจนหัวใจจะแหลกสลายอยู่แล้ว!”
เสิ่นหลานจือชะงักฝีเท้า
นั่วเป่าถูกเจียงชิงซานอุ้มอยู่ ใบหน้าน้อย ๆ พลันย่นยู่กลายเป็นซาลาเปาทันที
นางเอ่ยเสียงเบา “ท่านแม่ นางร้องไห้เหมือนเล่นงิ้วเลยเจ้าค่ะ”