กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 105 หนูในเรือนฝั่งตะวันตกมาฟ้องร้อง จดหมายโลหิตซ่อนอยู่ในกำแพง
“เรียกชื่อข้าหรือ”
สีหน้าของเสิ่นหลานจือเปลี่ยนไปทันที
กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินก็หันขวับกลับมาเช่นกัน “เรือนฝั่งตะวันตกหรือ”
คนเฝ้าประตูบ่าวคุกเข่าอยู่บนพื้น พอดียินคำนี้ ร่างกายก็สั่นสะท้านรุนแรงยิ่งกว่าเดิม
“ท่านกั๋วกง เรือนฝั่งตะวันตก... เรือนฝั่งตะวันตกหลายปีมานี้ใส่กุญแจไว้ตลอดขอรับ ฮูหยินบอกว่าที่นั่นมีหนูอาละวาด ไม่ชั่วให้ผู้ใดเข้าใกล้”
นั่วเป่าพยักหน้าอย่างจริงจัง “มีหนูน้อยจริง ๆ แต่หนูน้อยไม่ใช่หนูน้อยตัวเลวนะ”
ฉินปู้กุยลูบเครา “สถานที่ที่ไม่ยอมให้เข้าใกล้ ส่วนใหญ่มักซุกซ่อนสิ่งของไว้”
เสิ่นเป่าจูือหน้าซีดเผือด “นั่นมันก็แค่น้ำเรือนซบเซาแห่งหนึ่ง มีอะไรน่าดูหรือ ท่านแม่ก็สลบไปแล้ว พวกเจ้ายังจะก่อเรื่องไปถึงเมื่อใดกัน”
กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินมองนางด้วยสายตาเย็นชา “เจ้ากลัวสิ่งใด”