ตอนที่ 103 ญาติผู้พี่ตัวปลอมรังเกียจว่านั่วเป่าบ้านนอก ก้อนนมน้อยพูดประโยคเดียวตบหน้าจนบวม

ตอนที่ 103 ญาติผู้พี่ตัวปลอมรังเกียจว่านั่วเป่าบ้านนอก ก้อนนมน้อยพูดประโยคเดียวตบหน้าจนบวม

รอยยิ้มบนใบหน้าของเสิ่นเป่าจูพลันแข็งค้าง

นางยื่นมือไปกุมหยกขาวบริสุทธิ์ตรงหน้าอกตามสัญชาตญาณ แววตาไหววูบขึ้นมาวูบหนึ่ง

“เหลวไหล! นี่เป็นสิ่งที่ท่านแม่มอบให้ข้า!”

นั่วเป่าเอียงหัวน้อย ๆ “แต่ว่าหยกน้อยบอกว่า มันรู้จักท่านแม่อีกด้วยนะ”

ในตรอกพลันเงียบสงบลงทันตา

เสิ่นหลานจือมองไปยังหยกชิ้นนั้นด้วยความตะลึงงัน

จี้หยกไม่ได้ใหญ่โต สลักเป็นกิ่งดอกกล้วยไม้กิ่งหนึ่ง ขอบมุมมีรอยบิ่นเล็ก ๆ อยู่แห่งหนึ่ง

ในสมองของนางพลันปรากฏภาพเหตุการณ์หนึ่งแล่นผ่านเข้ามา

มือเล็ก ๆ กุมหยกไว้ หญิงสาวเอ่ยด้วยความอ่อนโยน “หลานจือ นี่เป็นสิ่งที่แม่เหลือไว้ให้เจ้า วันหน้าหากพลัดหลงไป ก็อาศัยมันกลับบ้านได้”