เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 43 อินทรีทองนำทาง ก้อนนมน้อยขุดพบเส้นทางโบราณขุมทรัพย์
ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่าง ทางเข้าหมู่บ้านชิงสือก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน
เมื่อคืนนี้กิจการเซิ่งจี้ถูกสั่งปิด โดนสั่งอายัด เซิ่งกว่างไฉถูกส่งเข้าคุกหลวง ถึงคลังสินค้ากิจการหลิ่วจี้จะไหม้ไปครึ่งหนึ่ง แต่ก็กู้สินค้าคืนมาได้เกินครึ่ง ตามหลักแล้วนับเป็นเรื่องมงคลยิ่งนัก
แต่ทว่าคำพูดของเซิ่งกว่างไฉก่อนไปที่ว่า “ผู้ใดไป ผู้นั้นจบชีวิต” กลับเปรียบประดุจหนามแหลมที่ทิ่มแทงอยู่ในใจของทุกคน
หลิ่วเอ้อร์แบกจอบ ปากแข็ง ทว่าขาพาหดถอยหลังไม่หยุด
“นั่วเป่าเอ๋อร์ เส้นทางนั่นเดินได้จริงหรือ ไม่ใช่ว่ามีผีจริง ๆ หรอกนะ”
เจียงสือโถวตบไหล่เขาทีหนึ่ง “กลัวสิ่งใด มีผีข้าก็แบกเจ้าโกยแล้ว”
หลิ่วเอ้อร์กลอกตา “เจ้าคิดจะแบกข้าขึ้นไปบังผีมากกว่ากระมัง”