เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 42 พ่อค้าเถื่อนปิดทางกดราคา ก้อนนมน้อยตอบโต้ตัดทางทำมาหากิน
แสงเพลิงจากคลังสินค้าหลิ่วจี้ สาดส่องจนท้องฟ้าครึ่งซีกกลายเป็นสีแดงฉาน
ใบหน้าของหลิ่วหมิงเยวี่ยพลันขาวซีด นางก้าวเท้าออกวิ่งไปยังตัวอำเภอทันที “สินค้าของข้า!”
นั่วเป่าอยู่ในอ้อมอกของเสิ่นหลานจือด้วยความร้อนใจจนย่ำเท้าไปมา “ท่านแม่ รวดเร็วเข้า! สินค้าจะร้องไห้แล้ว!”
เจียงชิงซานยื่นมือไปประคองเสิ่นหลานจือไว้ “เจ้าพานั่วเป่านั่งรถเข็น ข้าจะไปก่อน”
สิ้นเสียงลง พยัคฆ์ทมิฬก็โผล่ออกมาจากด้านข้าง พุ่งทะยานเข้าสู่ความมืดมิดในยามค่ำคืนดั่งเงาสีดำสายหนึ่ง
เจียงสือโถวแบกถังไม้พลางวิ่งพลางตะโกน “ท่านปู่เสือไปแล้ว!พวกเราเร็วเข้า!”
โจวว่านเหนียนรีบคำรามทันที “หาบน้ำ! นำถังมา! ทุกคนอย่าเอาแต่ยืนบื้อ!”
ชาวบ้านหมู่บ้านชิงสือต่างเร่งรีบมุ่งหน้าไปยังตัวอำเภอ
คนจากหมู่บ้านข้างเคียงเดิมทีคิดจะดูความสนุก พอเห็นนั่วเป่าร้อนใจจนขอบตาแดงเรื่อ ชายฉกรรจ์ก็กะทืบเท้า “ดูอะไรกัน? ตามไปสิ! หากวันนี้พวกเรากอดอกดูเฉย ๆ วันหน้าใครจะกล้านำพวกเราหาเงินอีก?”