เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 44 ท่านแม่เห็นแผ่นศิลาแล้วร้องไห้ คนร่างโชกเลือด ก้มกราบเรียกคุณหนูใหญ่
เพียงคำว่า “คุณหนูใหญ่” หลุดออกมา ทุกคนก็พากันตะลึงลาน
เสิ่นหลานจืออุ้มนั่วเป่าเอาไว้ ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่
ปฏิกิริยาแรกของเจียงชิงซานมิใช่การเอ่ยถาม แต่เป็นการก้าวเข้ามาบดบังข้างหน้านาง พร้อมเล็งธนูไปยังคนร่างโชกเลือดผู้นั้น
“เจ้าเป็นใคร”
คนร่างโชกเลือดนอนหมอบอยู่บนพื้นพลางหอบหายใจอย่างหนัก บาดแผลจากรอยดาบบนไหล่ยังคงมีเลือดไหลซึม เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำ
“ผู้ใต้บังคับบัญชาเสิ่นจง ข้ารับใช้เก่าจวนเจิ้นกั๋วกง เดิมเป็นคนของกองลาดตระเวนกองทัพตระกูลเสิ่นขอรับ”
โจวว่านเหนียนตกใจเสียจนเกือบจะกัดลิ้นตัวเอง “จวน... จวนเจิ้นกั๋วกงหรือ”
จ้าวต้าหนิวยังคงสวมกางเกงขาด ๆ พอได้ยินคำนี้ขาพลันอ่อนแรง “ท่านแม่ของนั่วเป่าเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงหรือ”
เจียงสือโถวเกาหัว “เช่นนั้นพี่สะใภ้สามของข้าก็สูงส่งมากใช่หรือไม่”