กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 36 เด็กหญิงก็พาทุกคนกินอิ่มได้
“มีคนขึ้นเขาตัดหน้า ขุดเห็ดหิมะเงินไปจนหมดแล้ว!”
ตะโกนคำนี้ออกมา ทางเข้าหมู่บ้านก็ระเบิดความวุ่นวายขึ้นทันที
“อะไรนะ? ขุดไปหมดแล้ว?”
“ผู้ใดมันชั่วช้าเช่นนี้! นั่วเป่าเพิ่งบอกว่าต้องเหลือรากไว้!”
“นี่มิใช่ตัดทางทาบเงินทองของคนทั้งหมู่บ้านเราหรือ?”
แววตาของเถ้าแก่เฉียนทอประกายพึงพอใจสายหนึ่ง ทว่าปากกลับเสแสร้งตกใจ “ไอ้หยา นี่ประจวบเหมาะเสียจริง แม่หนูน้อย หากเมื่อครู่เจ้าขายให้ข้า อย่างน้อยก็ยังได้ตั้งหนึ่งร้อยตำลึง ยามนี้เห็ดก็ไม่มีแล้ว เงินก็หายไปด้วยแล้ว”
สีหน้าของหลิ่วหมิงเยวี่ยพลันเย็นชา “เถ้าแก่เฉียน ข่าวคราวของท่านไวเสียจริง”
เถ้าแก่เฉียนเอ่ยกลั้วหัวเราะ “ทำการค้าเล่า หูก็ต้องไวเสียหน่อย”
นั่วเป่าตระกองกอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก ใบหน้าน้อย ๆ ตึงเครียดอย่างยิ่ง