กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 35 สัญญาสิทธิ์ภูเขาลงนามเป็นชื่อนั่วเป่า
“เด็กหญิงตัวกระจ้อยริดคนหนึ่ง มีสิทธิ์อะไรมาดูแลภูเขา!”
เสียงแผดร้องของเจียงเหล่าไท่ทำเอาพวกไก่ในลานบ้านของผู้ใหญ่บ้านตกใจจนบินพือผับ
นั่วเป่ากระพริบตาปริบๆ มือน้อยๆ ยังคงประคองขนมน้ำตาลไว้ครึ่งชิ้น ปากเล็กๆ เลอะคราบน้ำตาล
นางมองไปทางนายอำเภอที มองไปทางเจียงเหล่าไท่ที ก่อนถามเสียงเบา “เด็กหญิงดูแลภูเขาไม่ได้หรือขอรับ”
เจียงเหล่าไท่เห็นนายอำเภอไม่ได้พิโรธทันที ความกล้าก็หวนกลับมาอีกครั้ง
นางยันไม้เท้าขยับไปข้างหน้า “ท่าน นายอำเภอ ไม่ใช่ว่าหญิงชาวบ้านผู้นี้จะก่อเรื่องนะขอรับ ในชนบทของพวกเราแต่โบราณกาลมาเคยมีเด็กหญิงเป็นผู้ถือสัญญาสิทธิ์ที่ไหนกัน นางเพิ่งจะสามขวบครึ่งจะไปเข้าใจอะไร สัญญาสิทธิ์ภูเขานี้ควรรอบลงชื่อท่านพ่อของนาง หรือไม่ก็ลงชื่อของคนในเผ่า”
“ลงชื่อคนในเผ่ารึ” เสิ่นหลานจือหัวเราะหยัน “แล้วจากนั้นพวกท่านเรือนใหญ่ก็ช่วยนางดูแลแทนงั้นหรือ”
เจียงเหล่าไท่เอ่ยอย่างตรงไปตรงมาและมีเหตุผล “นางแซ่เจียง! ของของตระกูลเจียงย่อมต้องให้ตระกูลเจียงดูแล!”
เจียงชิงซานบังอยู่ตรงหน้าภรรยาและบุตรี “ท่านแม่ พวกเราแบ่งครอบครัวกันแล้ว”