เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 33 ก้อนนมน้อยประลองปัญญาจำแนกร้อยเห็ดต่อหน้าฝูงชน
หน้าที่ว่าการอำเภอแออัดยัดเยียดไปด้วยผู้คน
มีทั้งคนสอดรู้สอดเห็น มีทั้งคนด่าทอมูลเหตุว่าหมู่บ้านชิงสือขายเห็ดพิษ และยังมีคนยืดคอยาวเหยียดอยากจะเห็นว่า “แม่อสูรน้อยที่กวักมือเรียกเสือได้” มีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร
นั่วเป่าถูกเสิ่นหลานจืออุ้มไว้ ใบหน้าเล็กๆ เกร็งแน่นตึงเครียด
นางไม่หวาดกลัวการขึ้นศาล
นางหวาดกลัวว่าแม่ทัพทมิฬจะเป็นอะไรไป
พยัคฆ์ทมิฬถูกฉินปู้กุยทิ้งไว้ที่เรือนหลังของกิจการหลิ่วจี้เพื่อถอนพิษ ก่อนจากมามันยังใช้ศีรษะใหญ่โตคลอเคลียนางเบาๆ
ขอบตาของนั่วเป่าแดงระเรื่อ “ท่านปู่ฉิน แม่ทัพทมิฬจะนอนนานมากหรือไม่เจ้าคะ”
ฉินปู้กุยสะพายกล่องยา ปากแข็งตอบว่า “มีเฒ่าชราผู้นี้อยู่ มันคิดอยากจะตายยังยากเลย”
นั่วเป่าสูดจมูก “ห้ามตายนะ”