เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 32 เห็ดเทียมทำร้ายแขกผู้สูงศักดิ์
“กระอักเลือดหรือ”
ชามในมือเสิ่นหลานจือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังปัง
หวังชุ่ยเหลียนทรุดลงนั่งบนหิมะดังปุ๊ ริมฝีปากสั่นระริก “ไม่เกี่ยวกับข้านะ ตอนข้าขายพวกเขายังดีๆ อยู่เลย”
เจียงชิงซานกระชากคอเสื้อนางหมับ “เจ้าขายไปจริงๆ หรือ”
หวังชุ่ยเหลียนหวาดกลัวจนร้องไห้ “ข้า...ข้าขายไปแค่ห่อเล็กๆ ห่อเดียวเอง เถ้าแก่คนนั้นบอกว่าจะให้ข้า 300 เงินแปะ ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่ากินแล้วจะตายคนน่ะ”
โจวว่านเหนียนโมโหจนหน้าเขียวปื้ด “หวังชุ่ยเหลียน เจ้าคิดจะทำลายคนทั้งหมู่บ้านหรืออย่างไร”
นั่วเป่าอุ้มตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กวิ่งไปข้างกายเสิ่นหลานจือ เงยหน้าถาม “ท่านแม่ กระอักเลือดจะตายไหมเจ้าคะ”
ฉินปู้กุยสะพายกล่องยาขึ้นหลังแล้ว “ต้องดูว่ากินไปเท่าใด อย่าถามมากเลย ไปที่เมืองกัน”
ลู่เฉินโจวยันกรอบประตูยืนขึ้น “ข้าก็จะไป”