กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 12 เสียงเล็กถามประโยคเดียว คนทั้งหมู่บ้านพลันเงียบกริบ
“จับตัวเขาไว้!”
เสียงตะโกนนี้ของโจวว่านเหนียนแผดออกไป คนครึ่งบ้านเดิมก็วุ่นวายกันไปหมด
เจียงต้าเหอพุ่งไปยังเรือนหลังเป็นคนแรก ปากยังคงโวยวาย “ผู้ใดหนี ใครหนีแล้ว อย่าได้มาป้ายสีบ้านข้านะ!”
แต่เขารีบร้อนเกินไป พอถึงโคนกำแพงก็ก้าวพลาดก้าวหนึ่ง กองลงไปในกองเถ้าฟืนทั้งตัว ไอคักๆ ไม่หยุด
จิ้งจอกขาวน้อยกระโดดข้ามศีรษะเขาไป สะบัดหางอย่างรังเกียจ
“โง่”
นั่วเป่าถูกเสิ่นหลานจืออุ้มอยู่ ถีบเท้าน้อยๆ อย่างร้อนใจ
“ท่านแม่ ปล่อยนั่วเป่าลง! เจ้าหนูบอกว่าคนเลวหนีเร็วมาก!”
เสิ่นหลานจือกอดนางแน่น “ไม่ได้ หิมะลื่น”