กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 13 แม่หยาบคายยกไม้กวาด ใครก็อย่าหวังแตะลูกข้า
“เจียงเย่าจู่!”
เสียงตวาดนี้ของเสิ่นหลานจือ สั่นสะเทือนเสียจนเถ้าธูปหน้าป้ายวิญญาณในศาลบรรพชนคล้ายจะสั่นไหวไปด้วย
เจียงเย่าจู่ตกใจเสียจนก้นกระแทกลงกับพื้น
“ข้า...ข้าไม่ได้แย่ง! เป็นพี่เอ้อร์ไล่บอกว่าหลังเขามีรังไก่ป่า ใครเก็บได้ก็เป็นของคนนั้น!”
นั่วเป่าร้อนใจจนใบหน้าน้อย ๆ แดงระเรื่อ
“ไม่ใช่ของเจ้านะ! กุ๊กกุ๊กบอกว่านั่นคือไข่ทองคำที่มันไข่ให้นั่วเป่า!”
หวังชุ่ยเหลียนพอได้ยินคำว่า “ไข่ทองคำ” ดวงตาก็จ่อประกายขึ้นทันที
“ไข่ทองคำอะไร? ทองคำจริงรึ?”
ฉินปู้กุยกลอกตาใส่ “ไข่ไก่ป่า”