เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 6 พลังพังลงแล้ว นั่วเป่าได้บ้านใหม่แล้ว
“วิ่งเร็ว! บ้านจะพังแล้ว!”
เสียงแหลมและแฝงความร้อนใจของนั่วเป่าร้องตะโกนขึ้นมา
ชามข้าวต้มในมือเสิ่นหลานจือตกหล่นลงพื้นเสียงดัง “เพล้ง”
เจียงชิงซานสีหน้าเปลี่ยนไปโดยพลัน มิได้สนใจอาการเจ็บที่ขา ยื่นมือไปคว้าร่างนั่วเป่ามากอดไว้ “เยี่ยนอัน! เสี่ยวหม่าน! ออกไปเร็ว!”
เจียงเยี่ยนอันตอบสนองได้เร็วที่สุด คว้าตัวเจียงเสี่ยวหม่านได้ก็พุ่งออกไปด้านนอกทันที
ขาและฝีเท้าของเจียงเสี่ยวหม่านไม่อำนวย จนเกือบจะหกล้ม แต่ยังคงหันหน้ากลับไปร้องตะโกน “ท่านแม่! ตะกร้า! ตะกร้าของน้องสาว!”
นั่วเป่าถูกเจียงชิงซานกอดไว้ในอ้อมอก ร้อนใจจนเท้าคู่เล็ก ๆ ดิ้นขลุกขลัก “ตะกร้า! ท่านปู่โสมยังอยู่ข้างใน!”
เสิ่นหลานจือรีบคว้าตะกร้าไม้ไผ่ขึ้นมา เพิ่งจะก้าวพ้นธรณีประตู เหนือศีรษะพลันมีเสียงดัง “แกร๊ก” สอดแทรกมา
ขื่อหลังคาอันดำมืดทึบทึมทึบแท่งนั้น หักสะบั้นลงแล้ว