เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 ดินแดนนั้นเป็นของจักรวรรดิ
เมื่อได้รับไมตรีจากบารอนแห่งท่าเรือไม้แห้ง เคเดสันก็หันหลังกลับ แล้วรีบวิ่งไปทางค่ายเรือแตกเพื่อเรียกพวกกะลาสีที่หิวโซจนแทบเหลือแต่ลมหายใจ ให้เก็บข้าวของเตรียมย้ายที่
“เร็วเข้า! เก็บของที่ยังใช้ได้ให้หมด!”
“แล้วก็สินค้าที่พอใช้ได้ในห้องเก็บของเรือ... เครื่องมือพวกนั้นอาจยังมีประโยชน์!”
ตั้งแต่ก่อนหน้านี้ ตอนที่ทหารจักรวรรดิปรากฏตัวในป่าแห่งนี้ พวกหนุ่ม ๆ ก็พากันมามุงดูอยู่ใกล้ ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้ว
เมื่อได้ยินว่ากัปตันทำข้อตกลงกับขุนนางท้องถิ่นสำเร็จ พวกเขาก็ตื่นเต้นจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ทั้งยังแอบโล่งใจที่ไม่ได้แขวนไอ้คนโง่ที่พาพวกเขาล่องเข้าสู่พายุไว้กับเสากระโดง และไว้ชีวิตมันเสียก่อน
ทุกคนรีบลงมือทำงานกันอย่างขะมักเขม้น
พวกเขาคุ้ยห้องเก็บของบนเรือจนแทบพลิกคว่ำ แล้วขนสินค้าทุกชิ้นที่ยังใช้ได้ออกมา
เมื่อเห็นเหล่าคนที่กำลังวุ่นวายทำงานกันอย่างแข็งขัน ทีชก็ใช้นิ้วชี้เขี่ยคทาเงินที่หมุนวนอยู่ ก่อนขยิบตาให้คนรับใช้ในชุดคลุมดำข้างกายอย่างภาคภูมิใจ
“นายว่าฉันแสดงได้เหมือนแค่ไหน?”