เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 ถูกชิงตัดหน้าไปแล้วหรือ?
การสนทนาจบลงอย่างรวดเร็ว
ไม่ว่าจะเพราะต้องใช้เวลาย่อยข้อมูลมหาศาลนั้น หรือเพราะเวลาของสมาชิกสภามีค่าจนไม่ควรรั้งไว้นาน เคานต์คาลัน วาตูสก็ไม่ได้รั้งหลัวเหยียนคุยอยู่นานนัก
หลังยืนยันว่า “คนรับใช้ที่ถูกพายุพัดเข้าไป” ซึ่งหลัวเหยียนกล่าวถึงไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต อธิบดีผู้สง่างามสุขุมก็ลุกขึ้นส่งเขา และเดินมาส่งถึงหน้าประตูด้วยตนเอง
แต่ขณะที่เขายื่นมือจับลูกบิด กำลังจะเปิดประตูให้หลัวเหยียน ความรู้สึกกระแทกติดขัดกลับส่งผ่านมาตามลูกบิด
หลังประตูดูเหมือนจะมีหูที่ไม่ค่อยฉลาดนักแอบอยู่ข้างหนึ่ง
“โอ๊ย!”
เสียงร้องเจ็บสั้น ๆ ดังขึ้น เด็กสาวผมสีชมพูคนหนึ่งล้มก้นกระแทกพื้น จมูกแดงก่ำ เจ็บจนน้ำตาแทบไหล
ดูเหมือนต่อให้เป็นซัคคิวบัส สันจมูกก็ยังเป็นจุดบอบบางอยู่ดี
เมื่อมอง “แม่ตัวแสบ” ที่นั่งอยู่บนพื้น ใบหน้าซึ่งแต่เดิมสงบนิ่งราวผิวน้ำของเคานต์คาลันก็กระตุกเล็กน้อย แต่เขายังคงรักษารอยยิ้มสุภาพเอาไว้