เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 ไฟไหม้หลังบ้านแล้วหรือ?
ราตรีค่อย ๆ มาเยือนอย่างเงียบเชียบ
ในช่วงเวลาที่เดิมทีควรจะวุ่นวาย ยามนี้เฒ่าอาเบอร์กลับแทบไม่ได้ทำอะไรเลยตลอดทั้งวัน เขาเพียงนั่งเงียบ ๆ อยู่ในบ้าน ราวกับฤดูหนาวยังไม่สิ้นสุดลง และกำลังรอคอยฤดูใบไม้ผลิที่ไม่รู้ว่าจะมาถึงเมื่อใด
ลองคิดดูดี ๆ แล้ว ความจริงเรื่องราวก็ไม่ได้เลวร้ายถึงเพียงนั้น
เขาพยายามปลอบใจตัวเองเช่นนี้ พลางมองดูลูก ๆ ทยอยเข้านอน รวมถึงภรรยาที่ร้องไห้โวยวายจนพอใจแล้ว กระทั่งทั้งบ้านกลับคืนสู่ความเงียบสงบ
เวลาผ่านไปทีละวินาที เขานอนอย่างไรก็ไม่หลับ ในที่สุดจึงลุกขึ้นจากเตียง ใช้มือถูนิ้วที่แข็งจนชาเพราะความหนาว ก่อนเดินออกไปนอกบ้าน มุ่งหน้าไปยังผืนดินที่เขาเผชิญหน้ามาตั้งแต่เกิด เดินวนเวียนไปมาอย่างไร้จุดหมาย ไม่รู้ว่าควรทำอะไร และไม่รู้ว่าควรไปที่ใด
ในเวลานั้นเอง เสียงเคลื่อนไหวก็ดังมาจากกระท่อมเกษตรกรที่อยู่ไม่ไกล เขาเดินเข้าไปหาโดยไม่รู้ตัว แต่กลับลืมหยิบส้อมพรวนดินมาด้วย ทั้งยังไม่ได้เรียกเพื่อนบ้านที่กำลังหลับอยู่ให้มาช่วย
บานประตูไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขณะเปิดออก
เป็นไปตามคาด อิมป์สามตัวกำลังหมอบอยู่บนถังหัวบีต กินกันอย่างเอร็ดอร่อย
“โอ้โฮ!”