เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ยุคสมัยใหม่
“เขาไปแบบนี้เลยหรือ...”
ที่ท่าเรือนครอสนี บารอนเกสส์นั่งอยู่บนรถม้า สายตาเหม่อมองไปยังท่าเรือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียดาย
เมื่อได้ยินข่าวว่าคุณโคลินกลับดินแดนแล้ว เขาตั้งใจจะมาส่งผู้มีพระคุณท่านนี้และกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ แต่สุดท้ายก็คลาดกันไปจนได้
มาดามมารินายกชายกระโปรงจับจีบก้าวลงมาจากรถม้า ใบหน้าที่แต่งแต้มแป้งบางๆ ก็เปี่ยมไปด้วยความเสียดายเช่นกัน
แม้คุณโคลินจะพำนักอยู่ในคฤหาสน์ของนางไม่นานนัก แต่ช่วงเวลานั้นกลับเป็นคืนวันที่มีความสุขที่สุดในรอบหลายปีของนาง ราวกับได้ย้อนกลับไปสู่วัยสาวอีกครั้ง หัวใจพลันผลิบานด้วยความหวั่นไหวอันบริสุทธิ์และไร้เดียงสาเช่นนั้นอีกหน
ในใจนางรู้ดีว่าระหว่างทั้งสองย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ยังอยากจะกล่าวคำอำลากับเขาดีๆ สักครั้ง ทว่าสุดท้ายแม้แต่ความปรารถนาสุดท้ายก็ยังไม่อาจสมหวัง
เมื่อมองใบหน้าที่ทำให้นางรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นทุกวัน นางก็สะกดความขุ่นเคืองแล้วบ่นออกมาประโยคหนึ่ง
“ความผิดของท่านแท้ๆ วันๆ เอาแต่หมกมุ่นกับเหรียญทองพวกนั้น กระทั่งการมาส่งที่สำคัญขนาดนี้ก็ยังพลาด! เกียรติยศของขุนนางท่านเอาไปทิ้งไว้ที่ไหนหมด เขาเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตท่านแท้ๆ!”
เกสส์ถูกคำพูดนี้ตอกกลับจนหน้าแดงก่ำ อดไม่ได้ที่จะสวนกลับไป