เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 214 ลงจากเรือ
สายลมฤดูใบไม้ผลิอ่อนโยนพัดริ้วคลื่นระยิบระยับให้ไหวกระเพื่อม ณ ท่าเรือนครอสนี เหล่านกนางนวลร้องพลางบินวนรอบเสากระโดงที่แขวนธงจันทร์สีม่วง
ผู้คนที่เดินอยู่บนฝั่งต่างเร่งฝีเท้า ราวกับนาฬิกาพกที่ถูกไขลานจนตึง กลัวว่าจะเสียเวลาไปแม้เพียงวินาทีเดียว
แต่ถึงท่าเรือจะวุ่นวายเพียงใด เมื่อผู้คนที่เดินผ่านเห็นคุณร็อกเซย์·โคลินยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ พวกเขาก็อดหยุดฝีเท้าไม่ได้ ต้องถอดหมวกคำนับ ส่งมอบความเคารพและศรัทธาจากใจจริงให้เขา
คนส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ทำกำไรจากบริษัทเหมืองแร่โคลิน
แน่นอนว่า ยังมีบางคนที่ขาดทุน หรือไม่ก็เผลอขายเร็วเกินไป
บนดาดฟ้าเรือ พังก์ยืนก้มศีรษะอย่างนอบน้อม หันหน้าไปทางคุณโคลินซึ่งยืนหันหลังให้เขา
“นายท่าน ตามที่ท่านสั่ง หนังสือพิมพ์ของเราครองส่วนแบ่งตลาดในท่าเรือนครอสนีได้มากกว่าหกส่วนแล้วครับ”
พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ
“ที่จริงเมื่อไม่กี่วันก่อน ตัวเลขยังอยู่ที่แปดส่วน แต่ช่วงนี้ตระกูลอันเดสก็เริ่มเข้ามาในตลาดนี้ พวกเขาใช้ความได้เปรียบในธุรกิจธนาคารผูกขาดช่องทางข่าวสาร แถมยังดึงพนักงานฝีมือดีของเราไปไม่น้อย”