เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 ประกายไฟแห่งผลิตภาพเริ่มปะทุ
คืนฤดูหนาวมาเยือนเร็วกว่าปกติ เมื่อแสงสนธยาลับหายไปในหุบเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ผู้คนที่เสร็จงานตลอดทั้งวันก็ทยอยมารวมตัวกันบนลานหน้ากระท่อมร้าง
ชาวบ้านที่ชำนาญงานไม้ใช้ไม้ที่ผู้เล่นจัดหาให้สร้างเพิงกันลมกันหิมะขึ้นที่นี่ ใต้เพิงมีเตาไฟแบบง่ายๆ ตั้งอยู่หลายเตา พร้อมหม้อและอุปกรณ์ทำครัว พวกเขาร่วมมือกับผู้เล่นสายอาชีพชีวิตที่มาช่วยกันทำอาหารเย็น
วัตถุดิบหลักของวันนี้คือฟักทอง
ตามคำแนะนำของทุกคน เสี่ยวอวี๋เกาจือจึงตัดสินใจทำอาหารที่คนท้องถิ่นชื่นชอบที่สุดอย่างโจ๊กฟักทอง เธอนำเหล่า NPC ที่มาช่วยเตรียมของมาลงมือปอกเปลือก คว้านไส้ หั่นฟักทองเป็นชิ้นใหญ่ เรียงใส่ซึ้งนึ่งจนสุกแล้วบดเป็นเนื้อเนียน ทุกคนทำกันอย่างสนุกสนาน
ส่วนเสี่ยวทู่ไจ๋จือยืนออกความเห็นชวนปวดหัวอยู่ข้างๆ ถึงขั้นเสนอให้ใส่ลูกสนกับพริกลงในหม้อด้วย แต่โชคดีที่เหล่าผู้เล่นอิมป์ซึ่งตั้งตารอมื้ออร่อยคืนนี้เหมือนกันช่วยกันห้ามไว้ได้
ใส่ถั่วลงไปยังพอว่า
แต่โจ๊กฟักทองใส่พริก แค่คิดรสชาติก็ประหลาดพอแล้ว
“เลิกก่อเรื่องได้แล้ว เดี๋ยวฉันต้องตักโจ๊กฟักทองไปให้ท่านจอมมารด้วย ถ้าว่างก็ช่วยเอาเปลือกฟักทองไปส่งที่ฟาร์มสัตว์หน่อยสิ” เสี่ยวอวี๋เกาจือปิดฝาหม้อ พลางเอ่ยตำหนิเพื่อนที่ยังไม่ยอมแพ้ ยืนรอโอกาสลงมืออยู่ข้างๆ
เปลือกฟักทองไม่ได้ถูกทิ้งเปล่า ฟาร์มสัตว์บริเวณชายขอบเมืองเป่ยเฟิงซื้อพวกมันมาจากคลังของ NPC แล้ว ตั้งใจจะนำไปเป็นอาหารวัว