เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 ธนบัตรยมโลกใบแรกของมหาสุสานออกจากแท่นพิมพ์แล้ว
ผู้รับใช้แห่งมหาสุสานไม่ได้อยู่ในโรงเตี๊ยมนานนัก
เมื่อรัตติกาลมาเยือน มนุษย์กิ้งก่าที่คลุมกายด้วยผ้าคลุมและเหล่าโครงกระดูกนานาชนิดก็ออกจากโรงเตี๊ยมชั่วคราวซึ่งอัดแน่นไปด้วยผู้ลี้ภัยอย่างรวดเร็ว
พายุหิมะบ้าคลั่งพัดกระดานไม้ที่ตอกปิดหน้าต่างจนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ทั้งยังขับให้เสียงเปลวไฟในเตาผิงที่แตกปะทุเป็นระยะฟังดูสงบยิ่งขึ้น
ทุกคนทยอยหลับไปหลังปลดเปลื้องความเหนื่อยล้าและความระแวดระวัง ท่ามกลางเสียงกรนที่ดังสลับกัน พวกเขาค่อย ๆ เข้าสู่ห้วงนิทรา
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาหลับได้อย่างสงบถึงเพียงนี้
ไม่ต้องกังวลถึงทหารส่วนตัวของเจ้าเมืองที่ปลอมตัวเป็นโจร
ไม่ต้องกังวลถึงสัตว์อสูรอย่างหมีสีเทาและหมาในในป่า...
แต่ผู้ใหญ่บ้านปิแอร์กลับนอนไม่หลับ
เขาพลิกตัวไปมาบนกองหญ้าอ้อ ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยฉายแววหนักใจ ราวกับมีปมที่แก้ไม่ออกอยู่ในใจ