กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 การวิวัฒนาการของทหารโครงกระดูก!
แรงสั่นสะเทือนค่อย ๆ สงบลง ฝุ่นควันจางหาย ทุกอย่างกลับคืนสู่ความเงียบ
หลัวเหยียนลดไม้เท้าลง มองซากแขนขาที่กระจัดกระจายเต็มพื้น แมงมุมโพรงที่นอนหงายท้อง และทหารโครงกระดูกที่ยังกอดหอกกระดูกไว้แน่น ก่อนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ไม่เลว”
ดูท่าทหารโครงกระดูกตัวนี้จะยังใช้งานได้อีกนาน
แน่นอนว่าเหตุผลหลักก็เป็นเพราะเขาล่อพวกมันได้ดี
เมื่อมองสภาพเละเทะรอบตัว หูหว่านที่กอดหอกกระดูกอยู่ก็รู้สึกเสียววาบไปทั้งตัว
เมื่อเห็นว่าในที่สุดจอมมารก็หยุดร่ายมนตร์ เขาจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วไถลลงมาจากหอกกระดูก
ที่แท้นี่คือพลังสินะ?
ตอนที่พวกเขายังมัวคำนวณจังหวะโจมตีของแมงมุมโพรง จอมมารกลับแค่โบกมือครั้งเดียว ก็ตบแมลงพวกนั้นตายเรียบ