เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 รังทอเงา! จ้าวแห่งโพรง!
ขณะที่หลัวเหยียนนั่งขัดสมาธิทำสมาธิพักผ่อนอยู่นั้น ณ มุมหนึ่งทางทิศเหนือของเขาวงกตชั้นที่ 1 ภายในรังที่ราวกับถ้ำใยแมงมุม เสียงแมลงกรีดร้องดัง “ชีๆๆ” ซัดสาดราวกับระลอกคลื่นคลั่ง
ใยแมงมุมหนาทึบพันเกี่ยวกันไปมาในพื้นที่ซึ่งไม่ได้กว้างขวางนัก ถักทอประสานกันกลางอากาศกลายเป็นสะพานที่เชื่อมโยงถึงกันประหนึ่งเส้นทางสัญจร
แมงมุมโพรงนับหมื่นตัวสัญจรไปมาในที่แห่งนี้
ในจำนวนนั้นมีทั้งตัวใหญ่ยักษ์ขนาดยาวสองเมตร และยังมีตัวอ่อนขนาดเท่าฝ่ามือ... ฝูงแมลงที่หนาแน่นยั้วเยี้ย เพียงแค่ชำเลืองมองแวบเดียวก็ชวนให้ค่าสติสัมปชัญญะดิ่งฮวบแล้ว!
ต่อให้นักผจญภัยที่ใจกล้าและเจนจัดที่สุดแห่ง “โรงเตี๊ยมดาบกับดาบหัก” เมื่อได้มาเห็นภาพฉากนี้เข้า ก็คงจะหันหลังโกยแน่บอย่างไม่ลังเล...
หากยังสามารถหนีพ้นไปได้ล่ะก็นะ
เห็นได้ชัดเจน
ที่นี่หลุดพ้นจากขอบเขตของเขาวงกตไปแล้ว และได้กลายสภาพเป็นรังของสัตว์อสูรโดยสมบูรณ์... นี่ไม่ใช่ปัญหาที่นักผจญภัยจะจัดการได้อีกต่อไป ทว่าควรตกเป็นหน้าที่ของลอร์ดเจ้าดินแดนท้องถิ่นที่จะต้องมาแก้ไข
สำหรับเหล่านักผจญภัยที่หาเช้ากินค่ำในเขาวงกตแล้ว พวกเขาไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องช่วยแบ่งเบาภาระของท่านลอร์ดจนถึงขั้นต้องเอาชีวิตตนเองมาทิ้งไว้ที่นี่เลยสักนิด