เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 จอมมารคนนี้แข็งแกร่งสุด ๆ แต่กลับระมัดระวังเกินเหตุ
“ผิวหนังกลายเป็นหิน!”
แสงสีเหลืองหม่นโอบล้อมร่างหลัวเหยียน เกราะชั้นหนึ่งคลุมแนบไปกับผิวหนังของเขา แข็งแกร่งจนดาบและหอกแทงไม่เข้า
“นี่น่าจะเป็นคาถาเพิ่มพลังป้องกัน!”
หลงสิงเชียนหลี่จ้องท่านจอมมารไม่วางตา เปลวไฟในเบ้าตากะโหลกของเธอไหววูบและเปล่งประกาย
นั่นคือสัญชาตญาณของนักรบ
ถ้าได้เกราะป้องกันชั้นนี้ ต่อให้ต้องรับมือแมงมุมโพรงห้าตัวพร้อมกัน เธอก็มั่นใจถึงเก้าส่วนว่าจะต้านไว้ได้!
แต่ยังไม่จบแค่นั้น!
บทสวดคาถายังคงดำเนินต่อไป ไม้เท้าในมือหลัวเหยียนก็ยังโบกสะบัดไม่หยุด
คราวนี้แสงสีเขียวอมฟ้ารวมตัวที่ปลายไม้เท้า ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นปีกโปร่งแสงคู่หนึ่งในพื้นที่มืดมิด แล้วซัดเข้าที่บ่าของเขาราวกับคลื่นทะเลโถมขึ้นฝั่ง