เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 ต้นหอมงอกเงยขึ้นมาเองแล้ว!
ฟอรัมของมหาภัยพิบัติออนไลน์
นับตั้งแต่เกมเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ เวลาเพิ่งผ่านไปเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น แต่กระทู้เกี่ยวกับประสบการณ์การทดสอบแบบปิดกลับถูกโพสต์เพิ่มขึ้นไปหลายสิบหน้าแล้ว!
ลุงเฒ่าปากหมู่บ้าน: “พี่น้องทั้งหลาย! ฉันลองแทนพวกนายแล้ว! ทีมผู้สร้างมหาภัยพิบัติออนไลน์ไม่ได้โม้เลย! เกมนี้มันสุดยอดจนต้องร้องขอชีวิต!!!”
อัศวินมนุษย์หมู: “สุดยอดตรงไหนกัน! แล้วซัคคิวบัสในวิดีโอโปรโมทล่ะ!? (โกรธ)”
นักรบมิโนทอร์: “นั่นสิ! ทำไมพอเข้าไปแล้วถึงเป็นแค่โครงกระดูกล่ะ! (โกรธ)”
ลุงเฒ่าปากหมู่บ้าน: “เวร! พวกนายเรื่องมากกันเกินไปแล้ว!”
หมีงอแงสะท้านโลก: “นั่นสิ! ก็แค่เคลื่อนไหวได้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ! เกมโลกเสมือนจริงแบบดื่มด่ำเต็มรูปแบบ สิ่งที่เคยมีแค่ในภาพยนตร์ไซไฟเมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนนี้พวกนายก็ได้เล่นแล้ว ยังจะเรียกร้องอะไรอีก!”
เรียนจนสมองระเบิด: “ใช่ๆ เห็นด้วยเลย!”
หนึ่งใบรู้สารท: “พูดก็พูดเถอะ ทีมผู้สร้างนี้มีของจริง ทั้งเอฟเฟกต์แสงเงาและสัมผัสเวลาโจมตีเหมือนจริงมาก! ถ้าไม่ใช่เพราะว่าต้องสวมบทบาทเป็นโครงกระดูกจนทำให้ลดทอนความรู้สึกร่วมไปหน่อย ฉันก็แทบจะสงสัยแล้วว่านี่มันไม่ใช่เกม แต่เป็นต่างโลกจริงๆ...”