กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 แก่นเทพ?!
ภายในห้องเงียบสงัดไร้สรรพเสียง
สิ่งที่พอจะได้ยินมีเพียงเสียงลมพัดผ่านนอกหน้าต่าง และเสียงแมลงกรีดร้องที่ดังขึ้นเป็นระยะ
หรือว่าตนเองจะหูฝาดไป?
หลัวเหยียนไม่กล้าประมาทเลินเล่อ
ขั้นแรกเขาตรวจสอบสภาพของค่ายกลเวทแจ้งเตือนภัยล่วงหน้า จากนั้นจึงตรวจเช็กทุกจุดอับสายตาอย่างละเอียด ทว่ากลับไม่พบสิ่งใดเลย
ขณะที่เขากำลังสงสัยว่าตนเองจะประสาทระแวงไปเองหรือไม่นั้น เงาสีขาวที่แวบผ่านไปก็พลันปรากฏขึ้นอีกครั้งในกระจกตรงมุมห้อง
หลัวเหยียนขมวดคิ้ว คทาเวทชี้ตรงไปยังทิศทางที่เผชิญหน้ากับกระจกโดยตรงดุจสายฟ้าแลบ ทว่าตรงนั้นยังคงว่างเปล่า มองไม่เห็นสิ่งใดทั้งสิ้น
ถึงกระนั้น เขายังคงแสร้งข่มขวัญแล้วเอ่ยกับความว่างเปล่า
“ข้าเห็นเจ้าแล้ว ออกมาเถอะ”