เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 อัปเดตเวอร์ชันครั้งแรก!
ในเหมืองอันลึกมืดมิด
ทหารโครงกระดูกสองตัวที่แบกจอบขุดแร่อยู่กำลังยืนอยู่หน้ารูปปั้นที่หล่อเหลาจนแทบไร้ที่ติ พลางลูบกระดูกขากรรไกรวิพากษ์วิจารณ์
“รูปปั้นนี้...เปลี่ยนไปหรือเปล่า?”
อัศวินมนุษย์หมูยังจำได้เลือนรางว่า เมื่อคืนตอนออนไลน์อยู่ รูปปั้นนี้เหมือนจะไม่ได้หน้าตาแบบนี้ไม่ใช่หรือ?
นักรบมิโนทอร์ที่อยู่ข้างๆ ส่ายหน้า
“ฉันไม่ได้สังเกตไอ้นี่เลยสักนิด...ว่าแต่รูปปั้นนี้มีไว้ทำอะไรกันแน่?”
“ไม่รู้ ช่างมันเถอะ ทุเรศตาจะตาย! ทุบเลย!” อัศวินมนุษย์หมูไม่มีวันยอมรับเด็ดขาดว่าตนกำลังอิจฉา
ทว่าทันทีที่เขาเพิ่งจะเงื้อจอบขุดแร่ขึ้นเตรียมมือบอน แสงสีเขียวสายหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่หน้าผากของเขาพอดี ดีดวิญญาณของเขาหลุดลอยออกมาจากร่างโครงกระดูกนั้นโดยตรง
“เชี่ยอะไรวะ?!”