กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 170 ฉันเชื่อเธอแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่หญิงชราดึงหยวนซือออกจากผ้าห่ม หลี่มู่เป่าก็ออกไปนานแล้ว
หยวนซือไม่เข้าใจเรื่องการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น จึงไม่สนใจด้วย เธอรีบกินมื้อเช้าแล้วไปโรงเรียน ในที่สุดก็เข้าห้องเรียนทันก่อนเสียงระฆังดังเป็นวินาทีสุดท้าย
พอนั่งลงที่โต๊ะของตัวเอง เธอก็เห็นเซียวฟู่เหวินที่นั่งข้าง ๆ ยิ้มหน้าบาน จึงนึกขึ้นได้ว่าคนคนนี้อาจเกิดใหม่กลับมาจริง ๆ