กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 169 กลับมาก็ดีแล้ว
หลี่เยวี่ยนอีรู้ดีว่าลูกสาวมีความคิดอะไรอยู่ในใจบ้าง เธอไม่ชอบหลี่เฉียง ไม่ถูกใจครอบครัวของหลี่เฉียง แต่ลูกสาวดันเต็มใจนี่สิ เธอทั้งพูดทั้งด่าไปแล้ว แต่ลูกไม่ยอมฟัง เธอก็จนปัญญาจริง ๆ
“ถ้าอยู่ที่นี่แล้วไม่สงบ ก็กลับบ้านไปเองเลย” หลี่เยวี่ยนอีเกรงว่าลูกสาวจะพูดอะไรไม่น่าฟังออกมาอีก จึงอยากไล่ให้รีบไปเสีย
เธอไม่กล้าบอกท่านแม่ว่าเสี่ยวหยาถูกใจหลี่เฉียง ถ้าท่านแม่รู้เข้า คงไม่ยอมให้เสี่ยวหยาไปเหยียบบ้านอีกแน่
หวังหย่ารู้สึกว้าวุ่นใจ พอได้ยินแม่ไล่เธอต่อหน้าคนมากมาย อารมณ์ดื้อรั้นก็พลุ่งขึ้นมา เธอสะบัดมือแล้ววิ่งออกไปทันที
หญิงชราหรี่ตาลง ไม่แม้แต่จะชายตามองหลานสาวที่ชอบก่อเรื่องคนนั้น