กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 171 ชักช้าเกินไปแล้ว
เซียวฟู่เหวินกระแอมแล้วลุกขึ้นพูดว่า “ที่บ้านผมยังมีธุระนิดหน่อย งั้นผมไปก่อนนะ อืม...เจอกันพรุ่งนี้” เขาไม่มั่นใจว่าวันนี้จะไม่โดนเข็มแทงหรือเปล่า จึงพูดเผื่อไว้ว่าเจอกันพรุ่งนี้
เขาเดินตามหลังหลี่หยวนซือ ออกมาจากโรงเรียนอย่างเอื่อยเฉื่อย ระหว่างทางก็สังเกตคนข้างหลังหรือคนรอบ ๆ ว่ามีใครจับตาดูเขาหรือไม่ พอแน่ใจว่าไม่มีใครตามมา เขาจึงเดินเรื่อย ๆ ไปถึงโรงงานอิฐ แล้วเข้าไปอย่างคุ้นเคย
หยวนซือกำลังนั่งยอง ๆ ถือชามข้าวใบใหญ่อยู่ บนพื้นมีอาหารเนื้อสองกะละมังที่ยังมีไอร้อนลอยกรุ่น เธอกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย