กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 166 ปลดประจำการ
“พี่ใหญ่?” หยวนซือเดินออกมาจากห้อง แม้จะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าคนที่กลับมาเป็นใคร แต่เธอก็ยังพยายามแสร้งทำสีหน้าตกใจ
“ใช่น่ะสิ พี่ชายเธอกลับมาแล้ว” ยายเฒ่าพูดอย่างเบิกบาน
หลี่มู่เป่าก็ยิ้ม มองแม่หนูตรงประตู “น้องสี่เปลี่ยนไปมากเลย”
“ก็ใช่น่ะสิ ตอนที่นายไป น้องสาวนายเพิ่งหกขวบ ตอนนี้เก้าขวบแล้ว จะไม่เปลี่ยนไปได้ยังไง” ยายเฒ่าพูด “แล้วยังยืนทื่ออยู่ทำไม ไม่เรียกพี่เขาล่ะ”
หยวนซือเรียกหลี่มู่เป่าอย่างว่าง่าย “พี่ใหญ่”