บทที่ 165 หลี่มู่เป่ากลับบ้าน

บทที่ 165 หลี่มู่เป่ากลับบ้าน

เพราะกลางดึกไม่มีใครมาแทงเข็มให้เขา วันต่อมาเขาจึงกินมื้อเช้าเสร็จแต่เช้า แล้วไปโรงเรียนมือเปล่า

เมื่อวานเขากลับบ้านมือเปล่าเหมือนกัน กระเป๋านักเรียนยังวางอยู่ในห้องเรียน เขาก็ต้องไปโรงเรียนมือเปล่าสิ

เรื่องเรียนหนังสือไม่ต้องพูดถึง แม้ช่วงต้นของชาติก่อนเขาจะเป็นคนไม่รู้หนังสือ แต่หลังจากเรียนเพิ่มเติม เขาก็สลัดป้ายคนไม่รู้หนังสือทิ้งได้สำเร็จ ถ้าอายุไม่มากเกินไป ตอนนั้นไปสอบเข้าปริญญาตรีก็คงไม่ใช่เรื่องยาก

เพราะอย่างนั้น เนื้อหาที่สอนในโรงเรียนประถมพวกนี้จึงไม่เป็นปัญหาสำหรับเขา