บทที่ 167 ลูกชายทึ่ม

บทที่ 167 ลูกชายทึ่ม

ยายเฒ่าเปิดจดหมายกวาดตามองสองที แล้วก็ตบปังลงบนโต๊ะ ฝืนข่มไฟในใจไว้ ก่อนกัดฟันพูด “ของสำคัญขนาดนี้ แกยังเอาออกมาอวดอยู่ได้ รีบเก็บให้ดี ถ้าวันไหนหาไม่เจอแล้วจะทำยังไงกับงานในอนาคต” ลูกชายกลับมาถึงบ้านก็ทำให้เธอโมโหเสียแล้ว ทั้งที่รู้ว่ายายแก่คนนี้อ่านหนังสือไม่ออก ยังจะเอาจดหมายแนะนำมาให้ดูอีก ตกลงเธอดูจดหมายหรือจดหมายดูเธอกันแน่ ทำเอาเธอโมโหจนเจ็บหน้าอก

หลี่มู่เป่าไม่ได้คิดซับซ้อนอะไร และไม่ทันสังเกตอารมณ์แม่ ยังเชื่อฟังเก็บจดหมายกลับใส่ซอง แล้วสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อด้านใน เขากลัวจดหมายแนะนำฉบับนี้หายจริง ๆ