บทที่ 164 เราอย่าไปยุ่งกับเธอ

บทที่ 164 เราอย่าไปยุ่งกับเธอ

หลังฟังเรื่องที่หลี่เสวี่ยเล่า หวังหย่าก็โกรธแค้นมากเหมือนกัน แต่เธอก็แค่โกรธแค้นแทนเพื่อนเท่านั้น ตลอดเกือบสองปีที่อยู่ด้วยกันมาทำให้เธอเข้าใจอยู่เรื่องหนึ่ง ยายกับน้าสาวคนนี้ไม่ใช่คนที่เธอจะไปมีเรื่องด้วยได้ ถ้าไม่อยากทนถูกเอาเปรียบ ก็ทำได้แค่หลีกให้ไกล เพราะอย่างนั้นตอนนี้เธอแทบไม่ไปบ้านยายแล้ว ต่อให้ไปก็ไม่พูดสักคำ กินข้าวเสร็จก็กลับทันที ไม่อยู่ต่อเด็ดขาด

หลี่เสวี่ยร้องไห้พลางแอบมองปฏิกิริยาของหวังหย่าผ่านช่องว่างระหว่างนิ้ว พอเห็นเธอมีสีหน้าเดือดดาลก็ลอบดีใจ แต่ถึงจะร้องไห้ไปตั้งนาน สิ่งที่ได้ยินก็มีแค่หวังหย่าช่วยด่าตามอยู่ข้าง ๆ นอกนั้นไม่มีอะไรเลย