กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลี่จิ่งมองอินฮ่าวอย่างจนใจ “นายไม่ถนัดอ่านใจคน ต่อไปอย่าเดาสุ่มอีก ทำอะไรที่ตัวเองถนัดเถอะ”
อินฮ่าวเกาหัว “แต่ผมไม่รู้ว่าตัวเองถนัดอะไร องค์ชายน้อย ท่านเรียกผมมาทำอะไรหรือ?”
หลี่จิ่งยิ่งจนใจ “ก่อนหน้านี้ฉันอยากให้นายช่วยตามอาเยวี่ยนให้หน่อย หลังจากนั้นคิดอีกทีว่าตอนนี้อาเยวี่ยนอาจจะยุ่งอยู่ ก็เลยช่างมัน นายเข้าใจแล้วใช่ไหม?”
“เข้าใจแล้ว” อินฮ่าวพยักหน้าอย่างแรง “ท่านคิดถึงอาเยวี่ยน ผมจะไปเรียกเธอเดี๋ยวนี้!”
“เฮ้ย—” หลี่จิ่งมองอินฮ่าวที่ยกเท้าพุ่งออกไป ก็ตะลึงงัน
ฉันหมายความแบบนั้นหรือ?
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย!